Tijdens de Week van Respect (10 tot en met 16 november) zijn er in Waadhoeke 20 gastlessen gegeven en 17 respectboxen uitgedeeld op basisscholen en middelbare scholen. In de gastlessen zijn persoonlijke verhalen verteld door Marcel die blind is, door Gassan die als vluchteling naar Nederland kwam, door Nils die homoseksueel is, en door Rienk en Berdien die in een rolstoel zitten. Door deze verhalen te delen in de klaslokalen, leren jongeren over respect, begrip en het belang van samenwerken. Door het gesprek met hen aan te gaan, worden ze geïnspireerd en maken we samen het verschil.
Ik heb een visuele beperking en ik deed mee aan de Week van Respect. Ik wil graag laten zien dat je met een handicap gewoon kunt meedoen en net zo goed respect verdient. Tijdens mijn gastlessen vertelde ik over mijn leven, en over wat er allemaal wél kan. Ik liet de kinderen ook ervaren hoe het is om slechtziend te zijn. Ze waren erg onder de indruk. Ik bezocht vier scholen en ging na elke les met een glimlach en een goed gevoel
naar huis. Ook de leraren waren fantastisch.
(Foto: Joachim de Ruijter)
Ik ben uit Syrië gevlucht met mijn gezin. Door omstandigheden woon ik al bijna zes jaar in Nederland, maar mijn vrouw en zonen wonen in Amerika. Ik deed mee aan de Week van Respect omdat respect in veel opzichten het allerbelangrijkste in ons leven is. Respect voor jezelf, voor iedereen om ons heen; respect voor verschillen in geslacht, afkomst, religie en de meningen van anderen (zelfs als die mening anders is dan jouw mening). Tijdens mijn gastles vertelde ik mijn persoonlijke verhaal om te laten zien hoe belangrijk persoonlijke vrijheid en begrip voor elkaar zijn. De jongeren reageerden geweldig. Ze stelden allerlei vragen en toonden grote interesse, waardoor ik me gerespecteerd en gewaardeerd voelde.
Ik leef al 9,5 jaar met een dwarslaesie. Ik deed mee aan de Week van Respect omdat ik respect belangrijk vind en jongeren wil laten zien wat er allemaal mogelijk is met een handicap. Mijn belangrijkste boodschap was dat je nooit weet wat iemand heeft meegemaakt. Bij mij kun je duidelijk zien dat ik iets heftigs heb meegemaakt, maar dat kan bij iemand anders minder zichtbaar zijn. Daarom is het zo belangrijk om iedereen met respect te behandelen. De leerlingen hadden zóveel vragen dat ik langer ben gebleven. Ze waren nieuwsgierig en heel respectvol. Ze zeiden dat ze het mooi vonden dat ik zo positief ben; dat vond ik een mooi compliment.
Ik heb mij aangemeld als gastspreker tijdens de Week van Respect omdat ik jongeren een realistische kijk wil geven over wat respect voor mij
betekent als persoon in een elektrische rolstoel. Ik vind het belangrijk dat kinderen leren dat het fijn is om in gesprek te gaan en vragen te stellen
in plaats van alleen maar te kijken. Het viel me op dat ze in het begin wat stil waren, maar zodra ik liet zien hoe open ik ben, kwamen de vragen vanzelf. Ze waren onder de indruk en erg geïnteresseerd in mijn verhaal, mijn hobby’s en mijn uitdagingen.
Ik ben voorzitter van het COC Friesland en wij zetten ons in voor gelijke rechten en een veilige leefomgeving voor iedereen, ongeacht je geaardheid. Ik wilde tijdens de Week van Respect in gesprek gaan met leerlingen van het voortgezet onderwijs over (gender) identiteit en groepsdruk. Ik vond het leuk om te doen, heel waardevol en de reacties waren heel positief. Als ik maar één jongere heb kunnen helpen met mijn verhaal, dan ben ik tevreden.
